ตอนที่ 1 การเริ่มต้นและจุดจบของยุคใหม่
posted on 09 May 2008 10:11 by may-mmk in Fiction
"ตื่นได้แล้ว...!!โฮ่งๆ" เสียงนาฬิการูปสุนัขปลุกดังขึ้นซ้ำไปซ้ำมา หญิงสาวที่นอนสะลืมสะลือเอื้อมไปตบเบาๆบนนาฬิกาปลุก เสียงนาฬิกาก็เงียบไป
เธอค่อยๆคลานลงมาจากเตียงแล้วลุกขึ้นไปถึงห้องห้องน้ำ เธอหยุดยืนที่กระจกแล้วมองดูตัวเองครู่หนึ่ง
กระจกสะท้อนร่างของเธอเห็นรอยแผลเป็นเล็กๆกลางอก แล้วเธอก็เดินเข้าไปอาบน้ำตามปกติจนเสร็จ
ในขณะที่กำลังแต่งตัว เธอก็หันไปมองกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนเตียง แล้วเธอก็พูดว่า "ไปละค่ะ ...พ่อ"
เธอหยิบหมวกขึ้นสวมแล้วตั้งท่าทำความเคารพแล้วยิ้ม เธอหันขวาหยิบกระเป๋าสะพายและเดินออกจากห้องไป
เครื่องมือสื่อสารก็ดังขึ้นมา เธอหยิบมันขึ้นมาจากกระเป๋าสะพายแล้วกดปุ่ม ภาพของคนที่ติดต่อมาก็ฉายขึ้น เป็นตาแก่สวมชุดเต็มยศยืนอยู่
เขาก็พูดขึ้นว่า "เจ้าหน้าพิเศษ เรย์ ขอให้มารวมตัวตามเวลานัดหมายด้วย อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงงานเปิดตัวสินค้าแล้ว"
หญิงสาวผู้นี้ชื่อ เรย์ นั่นเอง เธอก็รับคำสั่งด้วยการตั้งท่าตะเบ๊ะ แล้วพูดว่า "ค่ะ" เธอหยิบอุปกรณ์บางอย่างที่ใส่กล่องที่ปิดมิดชิดที่มีรหัสให้ใส่เป็นเซฟล็อคขึ้นมาสวมที่คอ
แล้วเธอก็พูดว่า "NS.(Normal Suit) ทำงาน" เส้นใยสีดำเงามากมายออกมาจากอุปกรณ์ที่คล้ายกับปลอกคอ คล่อยห่อหุ้มร่างจนคล้ายชุดหนังรัดรูป
เมื่อเธอออกมาด้านนอก ยานพาหนะคล้ายมอเตอร์ไซด์ก็ลอยมาจอดอยู่ข้างหน้าเธอแล้วก็มีเสียงออกมาว่า "จะไปที่ไหนครับท่าน"
เธอก็พูดว่า "ไปที่โดมแสดงสินค้า" เธอนั่งลงแล้วนอนอิงลงบนเบาะยาวแล้วดึงสายล้อคตัวเอาไว้ ยานพนะก็ลอยขึ้นจากพื้นนิดหน่อยแล้วพุ่งตัวไปด้วยความเร็วสูง ไปยังเป้าหมายคำสั่ง
ทางด้านโดมแสดงสินค้าด้านหลังเวทีที่มีตำรวจคุมอยู่
"เฮ้!เพื่อน ที่ว่าจะมีการก่อการร้ายตามข่าวลือในเน็ทนั่นมันจะจริงเร้อ....." ตำรวจนายหนึ่งบ่นออกมาขณะสูบบุหรี่
แล้วนายตำรวจอีกคนก็พูดว่า "เอาน่ามันเป็นหน้าที่นี่นะ กันไว้ดีกว่าแก้อยู่แล้ว อีกอย่างคนสำคัญๆก็มากันมากมายด้วย"
"นี่ละน๊า.....หน้าที่.....เฮ้อ อยู่บ้านนอกยังดีกว่าเยอะเลย มันเมืองหลวงนี่มันอึกทึกเกินไปจริงๆ" แล้วเขาก็ทิ้งบุหรี่ลงพื้นในขณะที่หุ่นขนาดจิ๋วแล่นมาตามพื้นเก็บบุหรี่ไป
"ถึงจะเห็นทุกวันก็ เหอะที่จริงฉันไม่ชอบกับเจ้าของไฮเทคพวกนี้สักเท่าไหร่เลย" เมื่อพูดจบก็มี คนสวมชุดคลุมเดินมาสามคนตรงมายังนายตำรวจทั้งสอง
นายตำรวจคนหนึ่งเดินเข้าไปห้าม "พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ ด้านหลังนี้ถ้าไม่มีบัตรพนักงานห้ามเข้านะครับ"
คนสวมชุดคลุมที่ยืนอยู่ตรงกลางพูดว่า "บัตรผ่านก็พวกคุณไงละ" คนสวมชุดคลุมเปิดห้ามให้พวกเขาเห็น
นายตำรวจชักปืนออกมาแล้วพูดว่า "เจ้าพวกหุ่น อย่ามาเล่นลิ้นกับพวกเรานะ...อุ๊ก"
เพียงชั่วพริบตาพวกคนในชุดคลุมเข้าทำร้ายคนพวกตำรวจทั้งสองนายสลบไป
"เอาละพวกแกก๊อปปี้หน้ามันพวกมันเลย แล้วทำตามแผนด้วยละ ก๊อปปี้แมน" คนที่สวมชุดที่มาด้วยถอดชุดออก เผยร่างที่คล้ายกับเจลมีอุปกรณ์บางอย่างกลมๆเล็กๆอยู่ตรงส่วนหัว
"รับทราบ หัวหน้าสปีดแมน2" เมื่อมันทั้งสองพูดจบ พวกมันก็เริ่มเลียบแบบใบหน้าและเสื้อผ้าจนเหมือนนายตำรวจทั้งสองนายไม่ผิดเพี้ยน
สปีดแมนก็ยกแขนของตนขึ้นมาแล้วกดปุ่มแล้วพูดว่า "ทางนี้เรียบร้อย สปีดแมน1 ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง"
อีกด้านหนึ่งทางด้านหน้าโดมบนหลังคา มีคนที่สวมชุดคลุมเช่นกันยืนอยู่ เมื่อได้รับการติดต่อมาก็ติดต่อกลับไปว่า "ทางนี้ โอเค แล้วอย่าลืมเอาไปซ่อนให้มิดชิดหน่อยละ อย่าให้เสียแผน"
".....อืม แล้วเจอกัน" สปีดแมน2พูดจบก็หายไปด้วยความเร็วสูง
ในขณะที่รถของพวกรัฐมนตรีกระทรวงต่างๆ และพวกทูตประเทศต่างๆก็ค่อยๆทยอยมาถึงแล้ว ไม่นานนักงานแสดงก็จะเริ่มเปิดตัว เมื่อนายกรัฐมนตรีลงมาจากรถ
"เอาละ ใกล้เปิดพิธีแล้ว ขอทุกท่านปรบมือต้อนรับ ท่านนายกด้วยครับ" พิธีกรพูดพร้อมกับเสียงปรบมือจากเหล่าผู้ที่มารอหน้าทางเข้าที่มี ริบบิ้นสีแดงแขวนอยู่
นายกรัฐมนตรีหนุ่มก้าวลงมาอย่างมั่นคงและดูสง่างาม แฟนคลับและแม่ยกต่างพากันก็กรี๊ด(เหมือนได้เห็นตะกวด อะ ล้อเล่น)
หญิงสาวผมบรอนส์ที่เดินตามหลังนายกฯก็พูดขึ้นว่า "งานวันนี้ดูครึกครื้นดีนะค่ะ"
นายกฯหนุ่มก็พูดว่า "พวกคนในสภาสูงและคณะองคมนตรีจากต่างประเทศก็มาดูงานที่ประเทศเรานี่นะ แถมยังมีผู้สื่อข่าวจากทั่วโลกมาด้วย"
หญิงสาวผมบรอนส์ก็เอามือปิดปากแล้วหัวเราะนิดแล้วพูดว่า "รู้สึกประหม่าขึ้นมารึไงค่ะคุณอรุณ"
นายกฯมีนามว่า อรุณก็พูดว่า "โธ่มันก็แน่สิครับ คุณเลขาฯ" ที่แท้หญิงสาวผมบรอนส์เป็นเลขฯนั่นเอง
โฆษกก็พูดขึ้นว่า 
"ขอเชิญท่านนายกฯ เข้ามาหน้างานเพื่อเปิดงานด้วยครับ" มีเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงค่อยวิ่งมาจากข้างๆงานถือถาดที่มีกรรไกร พร้อมดอกกไม้สำหรับติดหน้าอกเข้ามาหาอรุณ
อรุณรับกรรไกรและดอกไม้ด้วยใบหน้ามีความสุข แล้วเดินไปที่ริบบิ้นที่ผูกกั้นทางเข้าไว้ที่หน้างาน เมื่อตัดเสร็จเสียงพรุก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงปรบมือและเสียงของผู้คนดังสันั่นไปทั่ว
โฆษกก็พูดว่า "ขอเชิญทุกท่านเข้าสู่งานแสดงสินค้าได้แล้วครับ" เมือ่อรุณเดินเข้าไปในงานคนสำคัญอื่นๆก็เข้าไปเช่นกัน
หลังจากที่งานเทศกาลเริ่มขึ้นอีกด้านหนึ่งก็พบความผิดปกติอย่างสสาเหตุไม่ได้
ณ องค์กรNaNa(ไม่พิมผิดนะ เพราะมไ่อยากให้เป็นนาซ่า)คนใส่สูทก็พูดว่า "ท่านครับสัญญาณติดต่อทั่วโลกถูกรบกวนครับ"
ชายผิวดำสวมคลุมขาวยาวที่ยืนด้านบนสุดมองลงแล้วพูดว่า "รีบแก้ซะ ติดต่อหน่วยงานอื่นๆด้วย"
คนใส่สูทก็ตอบกลับไปว่า "ไม่ได้ครับแม้แต่คลื่นภายในก็ได้รับผลกระทบไปด้วย"
คนผิวดำทุบโต๊ะแล้วพูดว่า "หนอยใครกันที่มาก่อกวนเอาเวลานี้ มันทำไปเพือ่อะไรกัน"
เหนือเมืองที่จัดงานแสดงสินค้า เกิดเมฆมากมาย แต่ก็นั้นผู้คนก็ไม่ได้เอ๊ะใจที่จะสนใจ
ทางด้านเรย์ก็มาจอดถึงหน้างานแล้วเช่นกันหลังจากที่งานเพิ่งเริ่มได้ไม่กี่นาที
"เอาละ ไปดูเจ้าพี่บ้ากันดีกว่า ฮิๆ" เรย์พูดขึ้นมาพร้อมกับฮำเพลงประจำของตัวเองแล้วเดินไปตามทางในงานเพื่อหาพี่ของเธอ
ในตัวงานอรุณกำลังเดินไปชมงานต่างๆ พนักงานขายแต่งตัวคล้ายพ่อครัวก็หยิบถาดที่ใส่เม็ดกลมๆสีเหลืองวางเรียงรายเต็มถาดเดินเข้ามาหาอรุณ "..ลองดูสิครับ ท่านนายกฯ แกงกะหรี่อัดเม็ดด้วยเทคโนโลยีใหม่ของเรา"
อรุณรู้สึกสนใจก็ถามไปว่า "กินเหมือนยาหรือเปล่า...นั่นนะแบบเดียวกับพวกนักบินอวกาศกินใช่ไหม"
"เปล่าครับ ทานเหมือนกินอาหารตามปกติครับ ท่านนายกฯ" พ่อครัวตอบพลางเอามือรูดหนวดของตัวเองด้วยความภูมิใจ
อรุณหยิบขึ้นมาลองทาน สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไป 
"อา....นี่ละ รสชาติของลูกผู้ชายต้องแกงกะหรี่อยู่แล้ว ความอร่อยที่ซ่อนอยู่นี่มันอะไรกันอย่างกับเนื้อไก่ แต่มันไม่ใช่ไก่ธรรมดาแน่ๆมันเป็นไก่อะไรกัน"
พ่อครัวรูดหนวดยาวของเขาอีกครั้งแล้วตอบว่า "มันคือไก่ชนครับ เนือ้จะแน่นเป็พิเศษกว่าไก่ปกติ"
"เยี่ยมยอดไปเลย ไม่นึกว่าของแบบนี้อัดเม็ดแล้วยังไม่เสียรสชาติเลยนะเนี่ย" อรุณพอใจกับสินค้าแปลกๆพวกนี้ โดยเฉพาะของกิน
"สวัสดีครับ คุณอรุณไม่ทราบว่าว่างไหมครับ" ลุงที่พบกับเรย์พูดขึ้นมาขณะที่อรุณกำลังคุยกับพ่อครัวอยู่
อรุณหันไปมองลุงคนนั้นก็พูดไปว่า "คุณมีธุระกับผมเหรอครับ"
ลุงคนนั้นก็พูดว่า "ช่วยตามมาคุยในที่สะดวกที่ไม่มีคนอื่นได้ไหม ผมไม่ต้องการใช้กำลังบังคับ"
อรุณสงสัยกับคำพูดนั้นก็พูดว่า "......ที่พูดนั่นหมายความว่าไง คุณจะบอกว่าหากผมไม่ไปกับคุณจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอ ล้อเล่นกันแรงไปเหรอเปล่าครับลุง"
เลขาฯเห็นท่าไม่ดีจึงกดสัญญาณเรียก รปภ. และตำรวจ เพียงพริบตาเหล่ารปภ.และตำรวจก็วิ่งเข้าห้อมล้อมอรุณ ผู้คนในงานงงกับเหตุการณืที่เกิดขึ้น
"นะ นี่มันหมายความว่าไง" เลขาฯตกใจว่าทำไมรปภ.และตำรวจมาล้อมอรุณแทนที่จะเข้าไปจับกุมคนน่าสงสัย เรย์เองก็ได้รับสัญญาณเช่นกัน ก็มองลงไปที่จุดสัญญาณขอความช่วยเหลือแต่ก็ไม่ได้ลงไปเพราะมีรปภ.และนายตำรวจเข้าสกัดกั้นเยอะแล้ว
ลุงคนนั้นยิ้ม "เตือนกันแล้วไม่ฟังเห็นทีคงต้องใช้แผนที่2เสียแล้ว ที่จริงก็ไม่อยากจะใช้หรอกนะ"
เหล่ารปภ.และตำรวจที่รายล้อมอรุณ กลับการเป็นของเหลวแล้วกลายร่างเป็นบางอย่างรูปร่างคล้ายอสูรกาย
อรุณก็พูดว่า "พวกคุณเล่นกันขนาดนี้ คิดจะทำสงครามหรือยังไงกัน ถ้าเดาไม่ผิดคุณคือพวกขององค์กรที่ขายเทคโนโลยีไซบ็อคและโรบ็อตสำหรับป้องกันโลกสินะ"
ลุงคนนั้นหัวเราะแล้วพูดว่า "เดาได้เก่งแต่ว่าผิดไปอย่างตัวเรานั้นไม่ใช่คนขององค์กรหรอกนะ แต่เป็น...หัวหน้าองค์กรต่างหาก"
ทางด้านนอกงานแสดงผู้คนในเมืองต่างตกใจ
"นะ นั่นมันอะไรนะ" เหล่าผู้คนต่างพากันมองบนท้องฟ้าที่มืดครื้ม แต่ก็มองเห็นวัตถุทรงกลมขนาดใหญ่ลอยเหนือน่านฟ้า
บนวัตถุขนาดใหญ่ดูเหมือนจะมีโรบ็อตรูปร่างมนุษย์ชายและหญิง 5 ตัวยืนอยู่บนนั้นกำลังไปรอบๆเมือง
ตัวที่อยู่ตรงกลางมีรูปร่างเป็นผู้หญิงผมสั้นสีทองพูดขึ้นว่า "เหล่าพี่น้องเอย คำสั่งจากท่านพ่อมาถึงแล้ว.... ได้เวลาสนุกกันแล้ว" โรบ็อตที่ยืนข้างๆทั้ง4ตัวก็กระโจนลงไปตามทิศต่างๆ
edit @ 9 May 2008 10:14:04 by MMK-May
